اطلاس زبان تاتی (از وبلاگ تات‌ها و ایران)

بهـــــــار بي زمين مشت آلاله      (در بهار زمين پر از لاله ميگردد)

همه جا سور آبي هفت رنگ لاله  (همه جا سرخ ميگردد با هفت رنگ لاله)

ويني صحـــــرا همه رنگا برنگه     (مي بيني كه صحرا همش رنگارنگ شده)

نمنت خالي مـــرزي يا كه چاله    (نمانده جايي كه آثار گل وگياه نباشد)

 

****

كسي بي رتبه بي مثل ويــه دار   (آدم  عقيم  همانند درخت .....مي باشد )

نه تيته آكره ني بي ثمـــــر دار     (نه دانه مي دهد نه ثمري دارد )

همي ايدس خلاوش خوب دكرده  ( نگاه مي كني ظاهرخوبي دارد)

ميـــوه دارون وره بي عار بي بار   (كناردرختهاي ميوه  بي خيال وبي ميوه)

 

****

كسي كه آنــــده ا مال داره       (كسي خرج نمي كند مايه دار ميشود)

بقــــدر اشتنش  اموال داره        (بقدر كافي هم مال واموال جمع ميكند)

سر ايجرداره مثل ميوه دارون     (سرپايين مي آورد همانند درخت انگور)

هميشه فكر اشتن حال داره     (هميشه در فكر حال واحوال خودشه )

 ****

دارم از چشم ودل هرد شكايت  (دارم ازچشم ودل هردوشكايت )

كه وينند هردينه بيم پر شرارت   (كه اين دو موجب شرارت من ميشوند)

گنه چشمه كرند دل بي گرفتار   (چشم خطا ميكند  دل گرفتار ميشود)

موينا چشم مبي از دل ضلالت     (اگرچشم نبيند دل گمراه نميشود)

****

به عشق دلبري ازبيم گرفتار   (به عشق يك دلبر گرفتار شدم )

زدرد دوريش بيم نقش ديوار  (كه ازدرد دوريش  لاغر ونحيف شدم)

كسي مثل چمن نيه بلاكش   (كسي همانند من گرفتار نشده )

چمن درد كسي نيه خبردار    (تا از رنج ودرد من خبر داشته باشد )

****

زبس روزو شوان نالم بزاري   (از بس كه شب وروز ناله وزار ي كردم )

نمنته  از دلم زارم قــراري     (نمانده است از دلم ديگر طاقتي )

بواتم ام اگــر حاصـل نداره     (بگفتم اگر اين ناله ها حاصلي دربر نداشت )

نمانه  عاشقان  را  اعتباري    (براي عاشق  هم اعتبار ي وجود نداشت )

****

ته كه سوته دلان دردون علاجي (توكه علاج درد سوخنه دلان هستي)

ته كه بيچـــارگاه كاران رواجي    (توكه درخواست بيچارگان را رد نمي كني)

امن روزي رسه صد دردو محنت  (به من روزي صد درد وارد ميشود )

چرا چمنا علاجــي بس نواجي    (چرا درد من را چاره نمي كني )

بــورن تـــا دور زلفر از بگيجم       (بيا تا دور موهايت را ببافم )

مثــــال پرپرك از غم بسوجم      (همانند پروانه دور شمع بسوزم )

خبر از اشك چشمم  ت  نداري   (خبر از اشك چشمهايم نداري )

كه روزوشو همين خونابه ريجم   (كه رورز وشب  من خون گريه مي كنم)

****

بدل  رنجولو  بهبودي   ندارم     (به دلم دردي دارم كه بهبود پيدا نمي كند)

بواجم  هركه را سودي  ندارم  (گفتم براي هيچ كسي سودي ندارشتم )

بغير از سيمين خضر صفيلان    (بغير از امام حسين عليه السلام  )

د دنيا ،  راه  اميدي نـــدارم       (دردو دنيا  اميد ديگري ندارم )

****

ٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍٍاگـر چيزي موينه چشم گمـراه (اگر چشم گمراه كننده چيزي را نبيند)

مكـره قامـــــت خوبان تمشـا   (اگر به قامت زيبا قامتان توجه نكند )

اگـر مده خبــــر، به بينـوا دل    (اگر خبر آنچه ديده به دل را ندهد )

چه ذان دل كه چيه زشت وزيبا ( دل كه خوشگل وزشت را نمي بيند )

****

اگر چشمه موينند خوبرويـــان   (اگر چشم ها خوش سيماها رانبينند )

ببيند از فكر شيطاني هراسـان  (اگر از افكار شيطاني بدور باشند )

نبي تا فتنه چشمه د خبــردار   (‌تا فتنه از طريق چشم منعكس نشود)

چه ذانه دل چتر بي عشق خوبان (دل چطور مي تواند عاشق خوبرويان شود)

غم هجـــران چمن دام بلا به     (غم دور بلاي دلم من شده است )

دلم دوري اشتـــــه مبتلا  به     (دلم بدوري تو  مبتلا شده است )‌

هجوم اده  امن هر محنت وغم (حمله كرده به من همه گونه غمها)

واجي غم چمنا يكسر مبتلا به (توگويي كه يكسره درغم و اندوهم)

****

نيه هيچكس مثال اشته دل سخت (همانند تو كسي دل سنگ نيست)

بشيم هرجا چمن شار نيه بدبخت   (هرجا بروم كسي مثل من بدبخت نيست)

وير آجــورم اته خونابــــه ريجم       ( بياد مي آورم تورا اشك خون مي ريزم )

ذانم آخر كه ريجه بي جگـر لخت     (مي دونم كه آخر خونجگر خواهم شد)

****

چه خوشبخت كسي كه اته وينه  (چه خوشبخت است كسي كه تورامي بيند)

فـــداي چوكه  اشتين    نشـينه    (فداي كسي شوم كه همنشين توست )

همي بدبخــت  ازيم  اته  نوينـم    ( بداقبال من هستم كه تورا نمي بيسنم)

بشيم چو پون لو آدم كه اته وينه   (برم پاي آن را ببوسم كه تورا مي بيند)

*******

امان از اشته روي عالـــم افروز  (امان از سيمــــــــاي تابان  تو)

كه چمنا به گرفتاري شب وروز   (كه گرفتارم كرده شــــب وروز)

عزيــزم كي بوينم اشته وصلت  (عزيز من كي بوصلت تو خواهم رسيد)

ببا وصلت بي چمنـا عيد نوروز    (كه رسيدن به تو برايم عيد خواهد بود)

****

سر كوهون چوشيم آلاله وينم   (سركوها كه مي روم انواع لاله ها را مي بينم )

ددسم هـــــرطرفي لاله وينم   (به هرسوكه نظر مي كنم گل لاله مي بينم )

وينم زلفر وير آجورم كرم غش   (زلف هاي ترا كه بياد مي آورم از حال ميروم )

چمــن قلبه ددسم شاله وينم   ( درون قلبم  شعله آتش را مي بينم )

****

بواتم لاله چينــم دل كرم شاد     (گفتم  با چيدن لاله ها خوشحال خواهم شد)

بوينتــــم لالــه داره آه وفرياد      (ديدم كه لاله هم محمنت وغمين هست )

واجه بورن بوين ته هم چمن غم (گفت بيا با من همدرد شو)

بذان نيــه كسي دنيــــاد آزاد      ( بدان كه در اين دنيا كسي بي غم نيست )

****

بشيم با دله خوش  به لاله زاران (رفتم با خوشحالي به باغ لاله )

واتم چهچـــه  زنم مثل هزارون   (گفتم همانند بلبلان آواز بخوانم )

بمه ايو آه دلسوجي چمن گوش (به ناگه آه دلسوخته اي بگوشم رسيد)

بواتــم نالـــــــه دار داغدارون      ( متوجه دلسوخته اي شدم  در آنجا )

****

چمن ام آه و نالـه نيــــه بيجا     (اين آه وناله من بيخودي نيست )

بورن بكر چمـــن داغ ته تمشا    (بيا ببين غم وداغ من را )

چمن سينه ددس داغم بوين ته (به سينه ام بنگر داغم را خواهي ديد)

چمن دله بكـــرديم از د شيدا    (كه دلم مرا به اين داغ هاگرفتار كرده )

****

نمنت لاله اي دنيا د بي غم       (نمانده است لاله اي بيغم درعالم )

همه دارند آه ونالــــه باهم        (همه دارند آه وناله وغم باهم )

بوين از بي بفايي زمانـــــه        (ببين از بي وفايي روزگار)

وانوشه ناله دارد جوكنـاران       (گل كنار جوي آب هم ناله دارد)

****

بواتم شيم چمنزاران نشينـــم   (گفتم مي روم در چمنزار مي نشينم )

بوينم لاله اي خوشرنگ بچينم   (ببينم  لاله خوشرنگ را و بچينم )

بوينتــم قلب لالـــه  داغداره      ( متوجه شدم قلب لاله هم داغ دارد)

بواتم داغداران از نچينــــــم       ( گفتم كه داغداران را نمي چينم )

****

مگر دلبــــــر دلر چمنا نسوجه      (مگر دلير دلت برايم نمي سوزه )

چمن احوال نـــرم وسخ نسوجه   ( به فكر سرد وگرم من نيستي )

از اونجم آهي ته آتش بگيــــري    (من آهي از دل مي كشم تاتوآتش بگيري)

كه هيچوقت تره چو تنها نسوجه   (كه هيچوقت چوب تر تنها نمي سوزد)