|
واژه
نامه گويش هاي «تاتي» و «مراغي» از سوي پژوهشكده زبان و گويش در سال
جاري منتشر مي شود.
واژه
نامه گويش هاي «تاتي» و «مراغي» از سوي پژوهشكده زبان و گويش در سال
جاري منتشر مي شود.
واژه نامه گويش هاي تاتي و مراغي، پس از اتمام كار تحقيقاتي پژوهشگران
پژوهشكده زبان و گويش كه زير مجموعه اي از سازمان ميراث فرهنگي است،
انجام مي گيرد.
دكتر سعيد عريان، رييس پژوهشكده زبان و گويش درباره خصوصيات اين دو
گويش به «ميراث خبر» گفت: «گويش هاي تاتي و مراغي از نظر زبان شناسان و
مردم شناسان بسيار حايز اهميت است زيرا اين گويش ها در حال انقراض
هستند. گويش تاتي اگر چه در گذشته، در منطقه اي بسيار وسيع پراكندگي
داشت اما امروزه خلاصه شده است در چند آبادي و روستا در آذربايجان
شرقي، اردبيل و قزوين. گويش تاتي، نمونه گفتار اصيل آذري است. يعني به
نوعي مادر زبان آذري اصيل است. البته با زبان آذري؛ يا تركي نبايد
اشتباه گرفته شود.»
وي درباره آثار مكتوبي كه درباره اين گويش نوشته شده است، گفت: «آثار
بسيار كمي از اين گويش به صورت مكتوب موجود است. مهم ترين آن رساله
قديمي «روحي انارجاني» در چند سده پيش است. در واژه نامه گويش تاتي از
تمامي منابع و تحقيقات موجود استفاده مي شود.»
|
